Vrijdag 30 November 2007 om 10:58 am
We hadden ze als drieling gekocht: Smik, Smek en Smak. In Gouda sterft het van de vliegen en muggen, stilstaand water reken maar uit, dus we waren al op zoek geweest naar een wat makkelijker middel om die beesten te vernietigen en zeg nou zelf: Wat is er stoerder dan een stel vleesetende planten?
Met een stil vermoeden dat ze geheid twee keer zo groot zouden worden in drie weken tijd werden ze op de schouw gezet. Onder vaderlijke bemoedigende woorden gingen ze aan het werk en floreerden ze. Het leven was goed. Tot papa wederhelft op een ochtend erachter kwam dat Smik, de oudste van de drie, bladluis had.
“Moeten we hier iets aan doen?” vroeg hij bezorgd. Het leek me niet. Smik was een vleesetende plant, bladluizen bestaan uit vlees (vrij zoet ook nog schijnt) dus in mijn optelsom waren de bladluizen suïcidaal en gedoemd langzaam en pijnlijk te sterven. Dat zou ze leren.
Maar na een poosje bleek Smik zijn buik meer dan vol te hebben van bladluis en schrapte ze resoluut van zijn dieet. Het werd tijd voor andere actie. Vol goede moed pakten we oma’s handboek erbij en gingen we volgens oud-Hollandsche methode Smik zijn kwelgeesten te lijf.
De bladluis is nu weg, maar erg blij ziet Smik er niet uit. Erg levend ook niet. Ik wacht nog op een kleine resurrectie, maar ik vermoed dat oma’s methode alleen bedoeld is voor Hortensia’s, Cyclamen en Geraniums.
Dinsdag 27 November 2007 om 7:57 pm
Dan is het 29 november ja, een donderdag. Dan wordt bekend gemaakt of ik met het bestuur van StuKaFest Enschede 2007 de Student Union Cultuurprijs heb gewonnen. Leuker nieuwtje voor u als publiek is dat Vinoo.nl dan eindelijk live gaat.
Het kan zijn dat ik, onbewust, dichter bij het vuur heb gezeten, maar na lange periode dood te zijn gegooid met tweets en ander nieuws over Vinoo werd het voor mij zo langzaam aan eens tijd om te kijken wat dat Vinoo nou eigenlijk is. Kort na de aanmelding had ik een uitnodiging voor betagebruik in de mailbox.
Vinoo is je eigen virtuele wijnkelder. Net als waar je met Last.fm je mede-internetgebruiker doodspamt met welk liedje je op dat moment luistert, kun je nu via een eenvoudig profiel aangeven welke wijn je drinkt. En die recenseren natuurlijk.
Het idee is dat elke wijn van €1,50 bij de Lidl tot €239,98 bij de betere handelaar door gebruikers zelf gerecenseerd wordt en je uiteindelijk eens simpel kunt kijken welke andere wijn je eens kunt drinken bij je varkenslap of hertenruggetje.
Zelf hoop ik nog even aan te kunnen wippen bij de opening in Amsterdam, maar mijn zegen heeft dit initiatief in ieder geval. Weer een excuus erbij om een flesje ruby cabernet open te trekken. Tsjoch!
Dinsdag 20 November 2007 om 9:05 pm
Zo liepen we de stad in om, zoals elke zaterdag, onze boodschappen te halen op de markt, zo kwamen we een bord tegen van een handelaar in kerstversieringen die een verhuizingsuitverkoop hield. Uitverkoop is altijd een mooi excuus om meer uit te geven dan redelijkerwijs de bedoeling is. Hier moesten we meer van weten.
De winkelier presenteerde zich als een arme en eerlijke mkb’er die samen met zijn vrouw ons absoluut niet tot aankoop wilden pushen, maar wel als bloedhonden ons suggesties aan bleven leveren voor versieringen bij elke kleur bal die ik of mijn vriend in onze handen hadden. Het wisselen van een enkele blik bracht de boodschap over dat we het, goed bedoeld of niet, op onze heupen kregen van deze mensen. Zo erg zaten we nu ook weer niet op kerstversiering te wachten.
We moesten na de verplichte aankopen toch toegeven dat de jeuk om te neuzen toch had toegeslagen. We gingen winkels in en winkels uit. Niet helemaal tevreden over ofwel het aanbod of de prijs. Weer het wisselen van blikken. “We weten nu in ieder geval wat het hier kost.” -“Die grote donkerrode kunnen we sowieso wel halen voor het accent.”
Uiteindelijk liep ik met drie tassen vol ballen, slingers, kettingen, lichtjes en meerdere euro’s lichter het pand uit. Ik wil niet weten wat elke bovenwoningbewoner gedacht moet hebben als hij de inhoud van mijn tassen zag. Maar toch, dit hadden we maar weer. Nu nog een boom waar al die rommel ook nog eens in past.
Maandag 12 November 2007 om 1:28 pm
Ik geef toe; het is niet de meest alledaagse en makkelijke weg om te bewandelen. Van beide kanten krijg je nogal eens scheve gezichten. De een noemt je een wandelende contradictie, de ander waagt je zelfs ronduit hypocriet te noemen. De kerk is dan vaak nog respectvoller, maar worstelt ook met de vraag waar je geplaatst moet worden binnen het woord van God.
Mensen zijn vooral nieuwsgierig naar ‘hoe ik het doe’. Hoe plaats ik mijzelf als homo binnen de kerk? Het mag toch niet van de Bijbel? Een deel daarvan wil heel graag een discussie aangaan of mij overtuigen van hun eigen gelijk. Het zwartwit neergooien van losse bijbelteksten en ongegronde meningen over de kerk. Ik heb me al heel lang onttrokken aan dat soort uitdagingen, niemand bereikt er iets mee en beide partijen komen toch niet van hun eigen zienswijze af.
Nu lijk ik de laatste tijd uitgegroeid te zijn tot een soort mediahype of iets dergelijks. Er is weet ik hoeveel euro uitgetrokken voor mijn ‘integratie’, mevrouw Lont vindt (vond?) dat ik geen bestuursfunctie kan uitoefenen, het COC gaat me opvangen en ik kan geen krant meer openslaan of ik lees weer iets over “gelovende homo’s”.
Het enige gevolg dat ik zelf merk van al dit nieuws is een weer hernieuwde interesse van mijn medemens en hun vraag naar mijn visie op het combineren van religie en homoseksualiteit. Hou je jezelf vast aan een dwaalleer? Praat je de dingen voor jezelf goed? Waarom zou je de kerk in haar geheel niet gewoon links laten liggen met haar hypocriete bijbelgebruik?
Niemand heeft de wijsheid in pacht. Ik ook niet. De kerk is een instituut van mensen en niet de exclusieve toegang tot het heil van God. Een ieder is voor zijn eigen besef ten volle overtuigd. Binnenkort hier meer over die van mij.
Woensdag 07 November 2007 om 10:23 am
Kijk naar de dame. Draait ze met de klok mee of er tegenin? Het verschil zit ‘em in welke hersenhelft je gebruikt om te kijken.
Zaterdag 03 November 2007 om 5:08 pm
Het is net november, maar voor mijn gevoel staat de feestmaand al bijna voor de deur. Met een Jugendstil huis om te decoreren zou ik het liefst morgen al de kerstafdeling van de intratuin leegkopen en elk antiquariaat van zijn koperen kandelaars ontdoen.
En het kerstdiner. Dat moet natuurlijk in dit huis. Het is het mooiste excuus om geen zeshonderd kilometer af te hoeven leggen in twee dagen tijd en we gaan niet voor de katsekut ons uitsloven op kerstversiering als we zelf niet eens thuis zijn.
Maar wat moet er gegeten worden? Gewend om bijna elk jaar weer een voor mij nieuwe diersoort te verorberen is de keuze van het hoofdgerecht nog een aardige uitdaging. Wild? Lust hij niet. Vis? Vind ik vies. Tam konijn is zielig en patrijs een beschermde diersoort.
Ik vrees dat de vrede van Münster een makkelijkere kwestie is geweest.