01 Jun - 30 Jun 2006
01 Jul - 31 Jul 2006
01 Aug - 31 Aug 2006
01 Sep - 30 Sep 2006
01 Okt - 31 Okt 2006
01 Nov - 30 Nov 2006
01 Dec - 31 Dec 2006
01 Feb - 28 Feb 2007
01 Mrt - 31 Mrt 2007
01 Apr - 30 Apr 2007
01 Mei - 31 Mei 2007
01 Jun - 30 Jun 2007
01 Jul - 31 Jul 2007
01 Aug - 31 Aug 2007
01 Sep - 30 Sep 2007
01 Okt - 31 Okt 2007
01 Nov - 30 Nov 2007
01 Dec - 31 Dec 2007
01 Jan - 31 Jan 2008
01 Feb - 29 Feb 2008
01 Mrt - 31 Mrt 2008
Sleur
Zondag 23 September 2007 om 2:09 pmIk zit op mijn bankje op een heuvel aan de Our, de natuurlijke grens tussen Luxemburg en Duitsland, en kijk hoe de zon gestaag het Luxemburgse heuvellandschap in zakt.
De verschillende tinten groen van loof- en dennenbomen beginnen met de dag meer geel en roodtinten door te laten. Een teken dat de herfst zich, ondanks dat er geen zomer is geweest, niet laat stuiten en het maakt de vergezichten die ik hier heb nog fotogenieker.
Ik kijk neer op de Luxemburgse tegenhanger van het Duitse dorpje waar ik verblijf. Een kerkje met een paar huisjes en een boerderijtje. Een geheel dat het uitzicht eerder oubollig maakt dan rustiek.
Eigenlijk is alles aan de omgeving hier oubollig. Van de schrootjes in mijn slaapkamer tot de schortjes van de vrouwtjes die elke dag hun stoepje vegen. Zelfs de katten. Mode, media en andere grillen lijken hier niet door te dringen. Hier zitten de mensen echt vast in een immer doorgaande sleur van alledag.
Hier adem ik de rust in, luister ik naar het gesis en geschuur van een slangetje dat me uit zijn territorium wil hebben en hier vier ik mijn vakantie. Nog anderhalve week. Dan ga ik weer naar huis. Terug naar mijn eigen sleur.
Omdat een beetje Twents geen kwaad kan
Donderdag 13 September 2007 om 11:34 amHeftan tattat
Zundag weer verjöarsviseet en iej weet wa hoo dat geet: Herman hef zoo zeek ewes, Graads mut ok weer oonder t mes, Trui hebt z’ alns a vort-enomn, Kloas is oet de tied ekomn, Leida hef zon pien in t lief, oo, dat aarme, aarme wief. En hoo is t dan noe met Bernard? Heftan tattat! Heftan tattat! Er har völs te völ patat had en doo hef e t dus an t hart had.
Dat genöal, oo man oo man, doodzeek goa’j op hoes op an.
Uit: Willem Wilmink – Heftan Tattat