Alanis' ironic lack of irony

Dinsdag 20 Maart 2007 om 10:02 am

En we linkdumpen nog vrolijk door.

Verkeren

Zaterdag 17 Maart 2007 om 12:01 pm

Wat ook kan gebeuren als je je vriendin wilt verrassen op valentijn.

Maar, wat is het?

Woensdag 14 Maart 2007 om 5:28 pm

Fiets

Zaterdag 10 Maart 2007 om 9:06 pm

Na een halve zak dropfruit duo’s, tig verwensingen aan het adres van mijn fiets en een hele zaterdagochtend (plus een stuk middag) was het toch zover. Ik had eigenhandig een achterband verwisseld en succesvol teruggezet zonder schroefjes, moertjes of andere units over te houden. Mijn leercurve was ongekend en ik wist het nu zeker: ik was een man.

In mijn gedachte voelde ik de vaderlijke erkenning van al mijn voorgaande generaties, dit was mijn glorieuze overwinning. Dit was de smaak van pure testosteron en het smaakte naar meer. Na in mijn uppie een ererondje gefietst te hebben, de campus is achterlijk leeg in het weekend, was ik klaar voor het echte werk. Mijn fiets en ik op de echte openbare weg.

De bus heb ik niet meer van binnen gezien die week en zelfs naar de overburen liet ik mij vergezellen door de fiets. We hadden wat in te halen en bovendien; wat heb je nu aan zo’n succes als je er niet optimaal gebruik van maakt?

Gisteren naar de apotheek. Omdat ik er met de bus vier keer zo lang over zou doen, was ik wederom blij dat ik dat kreng toch maar eens gemaakt had. Ik fietste in de zon en waande mij nog een laatste keer de grote overwinnaar. De zon scheen vandaag voor mij, dat wist ik zeker. Ik parkeerde mijn fiets, deed mijn ding en kwam terug.

Bij het losmaken van de fiets viel mijn oog op de achterband. Zo plat als maar kan. Mijn humeur schoot 180 graden de andere kant op en ik wist het nu écht zeker: Ik had absoluut een echte man nodig.

Gezocht: Man (m/v)

Maandag 05 Maart 2007 om 12:58 pm

De relatie tussen mijn fiets en mij is een die zich laat typeren door gemakzucht. Zolang er niks aan hoeft te gebeuren en het regent niet ben ik meer dan bereid gebruik te maken van zijn diensten. Dan let ik er ook goed op dat ik zijn banden niet vernaggel door glas en andere troep op straat te mijden en dat ik hem netjes wegzet zodat er niets mee kan gebeuren. Hij zorgt dat hij het blijft doen, ik zorg dat hem niks overkomt. Dat is de deal.

Nu gebeurt het op zijn tijd nog wel eens dat meneer de fiets zijn kant van de overeenkomst niet nakomt, meestal in de vorm van een lekke band. En ja, wat moet ik anders dan net zo harteloos te zijn en hem gewoon te laten staan? Ik neem net zo lief de bus en met lopen heb ik over het algemeen ook geen moeite. Graag of geheel niet, zo ben ik dan ook wel weer.

Het is natuurlijk gewoon luiheid. En onkunde. Dat ook. Ik heb werkelijk geen idee hoe ik een achterband moet verwisselen. Meestal wacht ik gewoon mijn tijd af tot ik iemand gevonden heb die te paaien is met een fles wijn of zo gevoelig is voor een paar bruine ogen dat die mijn band voor mij gaat repareren. Tot voor kort werkte dat ook altijd.

Helaas laten de huisgenoten in Enschede zich niet inpakken en mijn ex-vriend kent mij ook al langer dan vandaag. Dit weekend zat er niks anders op dan dat ik mijn fiets naar mijn balkon moest sjouwen, de rubberlucht aan mijn handen moest negeren en eens goed moest gaan kijken hoe je zoiets nu doet. Banden verwisselen.

We zijn nu drie dagen verder. Kent u die reclame nog van die mevrouw die gefrustreerd bonbons gaat vreten omdat ze geen adsl kan installeren? Adsl is voor mij een fluitje van een cent en bonbons lust ik niet. Ik stop mezelf vol met dropfruit duo’s, maar realiseer me dat ik net zo goed die vrouw ben. Het wordt gewoon hoog tijd om weer eens een echte man in mijn leven toe te laten.